Dag 7: Lalibela met de rotskerken.

Het weder.

Bij het reizen in Ethiopië is het weder geen onderwerp van gesprek. Steeds hetzelfde: wolkeloze lucht en een temperatuur boven de 25° in de ochtend. Naarmate de dag vordert stijgt de temperatuur tot een stuk in de dertig graden. We worden om 08.30 uur verwacht aan ons busje voor het verdere bezoek aan Lalibela.

Hotel te Lalibela: Panoramic View Hotel.

Logies.
We logeren in het Panoramic view hotel.

Het achtste wereldwonder: de rotskerken van Lalibela.

Nadat we gisteren de noordelijke kerken bezocht hebben, komen vandaag de zuid-oostelijke groep kerken aan bod. Terwijl de noordelijke kerken staan voor een tweede Jeruzalem, staan de zuidelijke kerken voor de hemel.

De Bet Giyorgis kerk te Lalibela.

Bet Giyorgis

Bet Giyorgis, of het Huis van Sint Joris, is de bekendste kerk van Ethiopië. De kruisvormige kerk is in haar geheel uitgehakt uit het omringende gesteente en ligt diep verzonken in de bodem. Het dak is een geliefd foto-object en wordt in alle publicatie getoond als een van meesterwerken van rotskerken. Het dak is versierd met drie in elkaar passende Griekse kruisen.

Bet Giyorgis kerk te Lalibela

Legende.

Volgens de legende waren alle kerken al klaar toen Sint-Joris in volle wapenuitrusting, gezeten op een witte hengst, aan koning Lalibela verscheen en hem attent maakte op het feit dat hij vergeten was een huis voor hem te bouwen. Lalibela zette direct een leger engelen aan het werk om voor Sint-Joris alsnog een kerk te bouwen. Het resultaat: het werd de mooiste en meest gefotografeerde kerk van Lalibela.

Bet Giyorgis kerk te Lalibela

Bet Giyorgis kerk te Lalibela

De bovenste rij uitgehouwen ramen zijn open, en de onderste dicht. Dit is gebaseerd op de Ark van Noach, waarvan de onderste ramen ook dicht waren om het water van de zondvloed buiten te houden.

Feestdag van Sint-Joris.

Elke maand is er een feestdag van Sint-Joris. Uitgerekend vandaag, was zulk een feestdag. Talrijke gelovigen kwamen dan ook eer betuigen aan de heilige en kregen een askruisje op hun voorhoofd.

Enkele gelovigen werden gedoopt, terwijl anderen met gewijd water besprenkeld werden.

Priester komt uit de Bet Giyorgiskerk.

Vervolg van het kerkenbezoek.

Het zuidelijke gedeelte van deze doolhof telt nog enkele andere rotskerken.

Bet Gabriël Rafaël, Huis van de aartsengelen Gabriël en Rafaël, wordt beschouwd als een soort schatkamer. Andere kerken zoals Bet Marqorewos, Huis van Mercurius, Bet Emmanuel, Huis van Emmanuel, Bet Libanos, Huis van de Heilige Libanos, worden met ons bezoek vereerd.

Kruipen en klimmen in het labyrint van doolhof van kerken.

Bet Giyorgis kerk.

We hebben het nu wel gehad met het bezoek van de 11 kerken. Het parcours is niet altijd even vlak, vele uitgehouwen trappen in de rotsen, en ergens door nauwe gangen kruipen. In elke kerk moeten we onze schoenen uitdoen. Dit wordt nauwgezet in het oog gehouden door een soort priesters. We hebben ook een schoenmannetje die ons vergezelt en de schoenen van de ene ingang naar een uitgang versleept. Ook helpt dit schoenenoppasende mannetje bij de vele moeilijke steile trappen of rotsen.

We hebben nu onze portie kerkbezoeken voor de volgende maanden of jaren, afhankelijk van je devotie, wel gehad. Gelukkig sluiten de kerken om 12.00 uur zodat we op weg kunnen naar een restaurant.

De laatste trap uit het gat in de rotsen is ook gepasseerd.

Middaglunch.

De middaglunch, met de bijhorende drank, wordt genomen in een restaurant Seven Olives onder de bomen. Er staan tafels gedekt voor 4 groepen bezoekers-toeristen. Waarschijnlijk zijn dit de enige groepen toeristen die hier ronddolen.

Koffieceremonie.
Koffie heeft in Ethiopië een belangrijke plaats. Het is een van de belangrijkste exportproducten. Koffie is de nationale drank en staat voor gastvrijheid. Ethiopië wordt vaak genoemd als het land waar oorspronkelijk de koffie vandaan komt. De koffieceremonie vormt er een belangrijke sociale en culturele traditie. 

Na de lunch, worden we nog vergast op zo een koffieceremonie. In Wubit is er een vriendelijk dametje die een klein shopje heeft waar ze ons toont hoe er koffie gezet wordt op de traditionele manier. De gepelde koffiebonen worden geroosterd, gebrand zeggen wij. In een houten ding, een soort vijzel, stampt ze de bonen fijn tot poeder. Het proces is eenvoudig en aangenaam door de vriendelijke mevrouw. Enkele kopjes worden aangeboden, waarna traditioneel enkele personen wat gebrande of gemalen koffie kopen. Het avondeten wordt in het hotel genomen.

Koffie is klaar.