Ethiopie Februari 2018.: Dag 14: Turmi -Jinka en Mursi.

Verder naar het Ethiopische hinterland.

We staan vandaag op het punt van een der hoogtepunten van reisprogramma: naar de Mursi stam met de lipschotel vrouwen. We verlaten de Evangadi lodge te Turmi, op een hoogte van 900 meter, om 07.00 uur.

Turmi -> Jinka
Oorspronkelijk zouden we twee dagen in Jinka verblijven. Door de wijziging in ons programma werd het uiteindelijk 1 dag Jinka. Om iets in te halen vertrekken we dus uit Turmi vroeg om 07.00 uur. De rit is 120 km over 80 km piste tot Key Afer en 40 km asfalt tot in Jinka. Jinka is een tamelijk grote stad met een nieuw aangelegde start/landingsbaan en een universitaire campus.

In het klasje van de primary school.

Jinka Primary School, gesponsord door onze reisorganisatie.

Jinka Primary school.

In Jinka komen we in een stadje waar de plaatselijke primary school gesponsord word door Hobo. We bezoeken dan ook dit schooltje Het wordt gebruikt voor de opleiding van 900 leerlingen. Er zitten tot 60 leerlingen in een klasje. Hier worden dan ook onze kilogrammen meegebrachte stylo's afgegeven.

Jinka.

Rond de middag is Jinka onze bestemming. Na een korte koffie- en plaspauze verder naar de Mursi stam. Deze stam leeft ver verwijderd in het binnenland niet ver van Zuid-Soedan. Het wordt een helse rit over onverharde weg. Vol putten en vooral veel stof. Iets halverwege dienen we een gewapende ranger in onze Land Cruiser op te pikken. Wat zijn functie eigenlijk voorstelt is me onduidelijk, maar het kan toch geen kwaad om een gewapende strijder mee te nemen. Hij kent tenslotte de weg en de Mursi stam.

Bezoek aan de Mursi stam.

De Mursi-stam bevindt zich in het uiterste zuidwesten van Ethiopië, in de vallei van de rivier Omo. Hier in de verre Omo hebben paleontologen enkele van de oudste menselijke resten ontdekt op aarde en de stammen die er vandaag wonen volgen nog veel oude praktijken. Deze wonen in Mago National Park.

De Mursi-stam, die minder dan 15.000 mensen telt, staat bekend om de grote platen die vrouwen dragen op de onderlip. De gewoonte om een lipplaat te dragen is verbonden met de vruchtbaarheid van de vrouw en haar geschiktheid voor het huwelijk.Traditiegetrouw wordt de onderlip van een meisje losgesneden van de kin zodra zij begint te menstrueren. Hierna wordt een man voor haar gezocht met wie ze later zal trouwen.

Door de belangstelling van de toeristen dragen de vrouwen nu steeds vaker de lipschotel. Vanaf de eerste toeristen afkomen doen de vrouwen hun lipschotels in en versieren ze hun lichamen met -speciaal voor de toeristen bedachte - versieringen. Ook de kinderen kennen het ritueel: ze decoreren elkaars gezicht en bovenlijf zodat ze er exotisch genoeg uitzien voor de fotosessie.

Bij een bezoek aan de Mursi is het gebruikelijk dat er eenmalig entreegeld voor de gemeenschap wordt betaald. Daarnaast dient er per foto met de kinderen of de vrouwen te worden afgerekend. Er wordt gezegd dat een vrouw die geen lippenplaat draagt als lui wordt beschouwd en niet zo'n groot fortuin garandeert (een bruidsschat die meestal uit een aantal runderen bestaat). Met bepaalde lipplaten tot 12 centimeter in diameter is dit zeker een teken van doorzettingsvermogen en moed van de vrouw die het draagt.

Bewaker met zijn kalasjnikov.

Vooreerst krijgen we van de begeleidende lokale gids instructies over de bedragen die men dient te betalen. Ook een hele uitleg over de leefgewoonten, het voedsel en de rituelen. De eerste uitleg gebeurt zonder camera's. Die blijven in de jeeps liggen. Hierna worden de camera's opgehaald.

Zodra men uit de jeep stapt met de camera staan de aanwezige vrouwen en kinderen ons op te wachten. Vervolgens is het aan de toerist om te bepalen, wie men wil fotograferen. Hierna ontstaat er al snel een chaos waarin de Mursi zich verdringen rond de toeristen. Ondertussen houden ze nauwgezet bij hoe vaak ze gefotografeerd worden.

Men voelt zich in deze hectiek overrompeld. Vooral de manier waarop men zich gedwongen voelt om je portemonnee open te trekken en te onderhandelen over de hoogte van het bedrag is een bron van ergernis. Als toerist kun je niet anders dan foto's maken. Wie zonder camera rondloopt wordt genegeerd omdat je niet bijdraagt aan het inkomen van de vrouwen.

Mursi vrouw met lipschotel.

Dagelijks voedsel.
Vanaf de ochtend worden door de vrouwen mais en sorghum (ook kafferkoren genoemd) fijn gemalen op een steen tot meel. De vrouwen zijn daar de ganse dag mee bezig. Dit poedermengsel wordt bevochtigd met koemelk en koeienbloed. Dit is het enige voedsel dat zij verorberen, heel de dag door, heel het jaar door. Geen enkele variëteit. Er is trouwens in dit dorre gebied niets anders te vinden.

Mursi vrouw met lipschotel en koehorens als hoofddeksel.

De vrouwen doen hun best als fotomodel. Sommigen dragen indrukwekkend grote lipschijven. De onderlip wordt losgesneden als ze jong zijn en dan worden er steeds grotere schijven in geplaatst. De grootste schijven schat ik op 12 à 13 centimeter. Ook in de oorlel worden schijven geplaatst, tot een grootte van zo’n 7 centimeter. De schijven bestaan uit hout of gebakken klei en ze worden soms mooi versierd. Sommige Mursi zijn beschilderd, zowel mannen als vrouwen. De decoratieve littekens zijn vaak heel uitgesproken.

Fier toont ze haar lipschotel (tegen betaling).

De meesten worden snel verveeld door het onbehouwen getrek en geduw door de vrouwen en kinderen. Op een goed uurtje zijn we tevreden dat het afgelopen is. Schaamteloos wordt men gedwongen om foto's te nemen.

Mursi vrouw met lipschotel..

De Mursis zijn de minst sympathieke onder alle inheemse stammen!

Terug naar Jinka.
Op de terugweg, een 60 km over de stoffige off-road baan nemen we onze bewaker met zijn kalasjnikov terug mee naar zijn standplaats. Zijn functie is me buiten werkverschaffing nu nog niet duidelijk.